Service

De weersvoorspelling is prima, de conditie is goed en het dakterras is in een erbarmelijke toestand. Dus stroop ik mijn mouwen op. Niet te ver, want de temperatuur is uitstekend om te werken maar dus niet om stil te zitten. Alle potten en planten die de winter niet hebben overleefd, verdwijnen in zakken voor grofvuil. Ze vullen zich onder en door mijn handen al snel. Te snel, want als ik naar een nieuwe zak reik, grijp ik mis. Manlief biedt aan even naar de winkel van de onderburen te lopen en komt even later terug met zes lege exemplaren. Maar er is echt veel om op te ruimen. De pergola hangt op half elf en moet eraan geloven. Dus worden ook die zakken vliegensvlug gevuld met een touwtje dichtgeknoopt. Weer loopt hij naar beneden en een uurtje later, als ook de tuinmeubels tot schroothout zijn gereduceerd nog eens. Net voor sluitingstijd vraag ik hem ‘voor alle zekerheid’ nog een keer een voorraadje te halen. Manlief lacht. En even later lacht hij nog harder. ‘Het was dezelfde verkoper. En hij zei dat als het lastig was om alles in een keer mee te nemen, ze de zakken voortaan ook thuis kunnen bezorgen!’