Van het meisje en de kip

Tja, jullie weten dat ik kortgeleden jarig was. En een jaartje aan mijn respectabele leeftijd mocht toevoegen. En soms vraag je je dan toch af hoe de jongere editie tegen je aankijkt. Ik bedoel maar, ik voel me helemaal nog niet ‘middelbaar’. Maar de kans is natuurlijk aanwezig dat ik nu zo’n beetje halverwege mijn houdbaarheidsdatum ben. Ik weet nog dat ik een jaar of 24 was. Ik trok veel op met twee collega’s die ‘echt oud’ waren. We scheelden namelijk wel negen jaar! Toen ik zelf die leeftijd had bereikt, lachte ik erom. Begin 30 ligt je hele leven nog voor je! Nee, dan 40. Dan keek je toch wel steeds vaker naar het rek met trivera-jurken. Dat dacht ik althans. Nu gedraag ik me als een kind in de snoepwinkel als ik het echt naar mijn zin heb! En krijg ik meestal verbaasde blikken als ik zeg hoe oud ik ben. Maar een bevriend collega maakte vandaag wel een heel leuke opmerking. Of beter gezegd: haar zoon. We waren een paar weken geleden bij haar thuis op bezoek. Ik had iets leuks meegenomen: een porceleinen schaal in de vorm van een kip met paaseitjes. Toen ze gisteren iets aan hem vroeg, antwoordde hij: ‘Weet je dat niet meer? Dat heb je beloofd toen dat meisje met die kip hier was!’ Tom, bedankt, je maakt mijn dag helemaal goed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s