Time to say goodbye

En weer moeten we afscheid nemen van een collega. Te vroeg, heel veel te vroeg. Ruim een jaar geleden hoorde ze dat ze ernstig ziek was. Ik heb diepe bewondering voor de manier waarop ze ermee om ging. Ze vocht en wist van geen opgeven. En troostte daarnaast degenen om haar heen die het moeilijk hadden het grote onrecht te accepteren. Ze was toegankelijk, het was eenvoudig om met haar in contact te komen en te blijven. Een paar weken geleden ging het slechter. En kreeg ze het eindoordeel te horen waar ze zolang tegen gestreden had. Zelfs toen wist ze de kracht te vinden om van iedereen die haar al die tijd gesteund had afscheid te nemen. Hoewel, het was eigenlijk geen afscheid. Daar hield ze namelijk niet van. Dag Cindy! Je mag nu eindelijk rusten. Groetjes daarboven. En tot ziens als het ook mijn tijd is.