Slaapverwekkend

Ik schrik op uit een wazige droom over een huis met een mintkleurige inrichting. Mijn mobieltje rinkelt me (gelukkig) wakker. Het is de een na laatste dag van mijn antibioticakuur en het lijkt wel alsof er slaapmiddel in zit: ik ben minder uren buiten dan bij bewustzijn. Het schermpje toont een anonieme beller die er inmiddels de brui aan heeft gegeven. Naast me rekt ook Floppy zich uit in zijn mandje. Hij heeft minder moeite met het nieuwe ritme en past zich probleemloos aan. Als ik een kopje thee voor mezelf zet, bedenk ik dat het menselijk lichaam toch wonderlijk in elkaar zit. Maanden en maanden kan het zichzelf telkens weer opnieuw oppeppen. Ik heb sinds oktober heel wat slapeloze nachten gekend, onrustig woelend over de mogelijke consequenties van de reorganisatie bij ons op kantoor. Maar verder merkte ik er niet veel van. We hebben heerlijke kerstdagen gehad. Een paar leuke uitjes in het weekeinde. En kortgeleden een zalige wintersport, ook al eindigde die min of meer in de eerste migraine-aanval. Mijn lichaam vond het toen blijkbaar welletjes en eiste haar welverdiende rust. Lees: slaap. Ach, zoals ik al tegen de huisarts zei: het is ook wel heel gemakkelijk om die migraine en grieperigheid dus maar aan alle stress toe te schrijven. Niet dat ik bang ben voor iets ernstigers. Maar wie weet, misschien blijkt nu na al die jaren dat ik gewoon een winterslaap nodig heb!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s