Opvolger gezocht!

Het begon allemaal met Caitlynn. Ongelooflijk wat voor formaat snotterbel er uit zo’n klein parmantig neusje kan komen. En ze is nog zo klein. Heeft nog niet zo heel veel communicatiemiddelen tot haar beschikking. Daarom gaf ze haar verkoudheid maar woordeloos door aan haar moeder. Die was vervolgens ook een paar dagen onder de pannen. Waar wij dolden in de sneeuw, leefde zij een paar dagen op neusspray en Citrosan. Toen was manlief aan de beurt. Hij redde het nog net tot thuis, maar was toen overgeleverd aan zakdoeken en codeïne. Ook mijn moeder bleef niet gespaard. Terwijl ze bij de huisarts was voor iets anders, zat hij al druk een antibioticakuurtje voor te schrijven. Met ‘een lelijke hoest’ en een stapel receptjes werd ze naar huis gestuurd. En vandaag, vandaag is het eindelijk mijn beurt. Mijn hoofd zit vol snot en mijn luchtwegen zitten dicht en doen pijn. Nadenken kost moeite, concentreren is uitgesloten. Ik kruip onder de wol en sluit mijn ogen. Mijn laatste gedachten voor ik wegdommel zijn gericht op een potentiële opvolger. Wees gewaarschuwd!