Een warm bad

Als ik wakker wordt omdat Floppy heen en weer drentelt, is het zes uur. Thuis tijd om wakker te worden, hier niet. Maar vertel dat maar eens aan een hond die eruit wil. Dus ik pak mijn jack en loop op pantoffels met hem naar beneden. Als ik buiten sta, merk ik dat het sneeuwt. Als we een stukje hebben gelopen, blijkt hoe hard: we zijn allebei wit! Hij doet wat hij moest doen en stiekem genieten we allebei van de buitenlucht. Binnen geef ik hem te eten en leg ‘m weer in zijn mand: nog eventjes slapen! Als we om de geplande tijd weer wakker worden, sneeuwt het nog steeds, alleen wat harder. We besluiten ter plekke om niet te gaan skieen, er is hier nog veel meer om van te genieten. Na het ontbijt lijkt het weer op te klaren, dus veranderen we onze mening. Tijdens de vakantie mag dat. Het is even wennen na een jaar, maar al snel hebben we de smaak weer te pakken. Door de losse sneeuw moet je je techniek wel aanpassen. Manlief en Vriend maken een behoorlijke smak, maar zonder zichtbare schade. Als de sneeuwvlokken weer groter en dichter op elkaar vallen, houden we het voor gezien: genoeg voor vandaag. Floppy heeft zich keurig gedragen en ook Caitlynn is een voorbeeldig nichtje (duh, met zo’n tante!). Een en ander valt gelukkig prima te combineren. Als ik me in bad laat zakken, denk ik met een blij gevoel aan de afgelopen dag. Alle stress van de afgelopen periode glijdt van me af en verdwijnt met het badwater in het afvoerputje. Het is hier letterlijk en figuurlijk een warm bad. En dat is nog prettiger als het buiten goed koud is!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s