Best vrolijk

De wekker gaat. In de badkamer is het lekker warm. En Floppy werkt mee tijdens het uitlaten: geen eindeloos gesnuffel maar gewoon doen wat hij moet doen. We zitten op tijd in de trein. Het laatste stukje naar kantoor loop ik op de maat van een paar oudere nummers van Michael Jackson. Jeugdsentiment, maar ach. Mijn collega’s begroeten me opgewekt: we gaan er tegenaan vandaag! Twee projecten die eind volgende week op stoom moeten zitten. Ik heb een paar vragen, maar die worden snel en goed beantwoord. Off we go! Een collegavriendin neemt me mee uit lunchen. Het smaakt goed en we kletsen gezellig even bij. Dan roept het werk weer. Terug in de trein naar huis hoor ik dat het de laatste vandaag is die zonder storing op dat traject rijdt. Dit betekent, dat ik manlief eerder op de route moet gaan ophalen met de auto. Maar ach: dan kan ik mooi ook die andere nummers van MJ’s LP Triumph beluisteren. Ik zing enthousiast mee: ken de teksten nog steeds van buiten. Thuis starten we ons trainingsprogramma voor het hardlopen weer op. Het gaat een stuk gemakkelijker nu de sneeuw is verdwenen. Als ik aan het eind van de avond na een spannende aflevering van CSI New York en Bones moe maar blij in bed rol, denk ik: ‘Goh, voor de wiskundig vastgestelde meest depressieve dag van het jaar was ik toch eigenlijk best vrolijk.’