Speeddating

En eindelijk wordt het dan maandag. De start van de nieuwe afdeling. Een beetje van het oude en een beetje van het nieuwe. Bekende en wat nieuwe gezichten, een nieuwe plek in het bestaande gebouw, wat oude taken en zicht op nieuwe. Tijdens de kennismakingsbijeenkomst vertelt de manager wie hij is en hoe hij in het leven staat. Hoe hij de toekomst van deze afdeling ziet. Hij vertelt inspirerend en de aanwezigen worden zichtbaar aangestoken. Leuk! En om elkaar wat beter te leren kennen, gaan we speeddaten. Het eerste gesprek is leuk! Ze is getrouwd, heeft twee kinderen en organiseert in haar vrije tijd activiteiten voor de hockeyclub van haar dochter. Het klikt! Ook mijn volgende gesprek vlot prima. Ze heeft een hond gehad die hoogbejaard werd. En ze werkt net als ik al een hele tijd bij het bedrijf. We ontdekken dat we waarschijnlijk erg waardevol kunnen zijn voor elkaars functie. Het fluitje voor het derde gesprek klinkt. Een meisje dat ik van naam ken, komt naar me toe: ‘Zullen wij?’ Ik glimlach en we zoeken een plekje. Dan schiet ze in de lach en wijst op mijn noititieboekje. ‘Wat leuk, komt die uit Disneyland Parijs?’ Het knopje heeft de vorm van een Mickey Mouse. Ik begin te vertellen over mijn vele jaarabonnementen. Zij zegt dat ze er al zo vaak is geweest maar nog nooit de attractie Peter Pan heeft bezocht. Veel te snel klinkt het eindsignaal. Ik weet nog steeds alleen hoe ze heet. Maar de sfeer is goed. De collega’s zijn leuk. En ik heb er zin in!