Opgeruimd

Ik zit bij mijn vriendin aan de koffie. Ze zijn druk bezig met de verbouwing van hun badkamer. En het water is afgesloten. Dus ik heb mijn eigen thermoskannen meegebracht met koffie en gekookt water voor de thee. Mijn vriendin zorgt voor een lekker worstenbroodje. Als ik tijdens het kletsen om me heen kijk, zie ik dat overal stapels karton en tempex liggen. Keurig bij elkaar gebonden, dat wel. Maar zo wil je toch het nieuwe jaar niet ingaan? Ik denk aan de twee grote dozen met oud papier bij ons thuis en bied aan even langs de milieustraat te rijden. Het kan maar opgeruimd zijn. Mijn vriendin sputtert tegen: ‘Is het daar nu niet hartstikke druk?’ Maar ik schud vastberaden mijn hoofd. We hebben twee innamepunten voor grof vuil bij ons in de stad. Dus het is zo gepiept. Als ik even later door het drukke verkeer mijn weg zoek, zie ik ineens borden staan: ‘Aanrijroute milieustraat’. Wat attent! Maar even later begrijp ik waarom: een hele lange rij auto’s staat voor de poort opgesteld, te wachten om hun oude spullen weg te mogen gooien. Ik draai resoluut om naar het andere milieustation. Gelukkig, hier staat niemand. Als mijn oog op een groot bord bij de ingang valt, snap ik waarom: ‘Wij zijn gesloten tussen kerst en de jaarwisseling!’ Nooit geweten dat zoveel mensen opgeruimd het nieuwe jaar willen beginnen!