Witte kerst

Kerstmis is een feest van licht, gezelligheid, familie en vrienden. En meestal dus reistijd en genieten van andermans kerstversiering. Terwijl ons eigen huis ook verleidt tot het aanschouwen van allerlei al dan niet emotioneel beladen attributen. Sinds een paar jaar nemen manlief en ik daarom het weekeinde voor kerstmis een paar dagen extra vrij. Dan gaat de telefoon van de denkbeeldige haak, de deur op slot en hebben we vooral aandacht voor Floppy en elkaar. We eten kerstkransjes in onze kerstkleren met kerstmuziek op de achtergrond. Kijken naar een mierzoete kerstfilm terwijl de lichtjes in de kerstbomen zacht twinkelen. En eten het kerstdiner bij kaarslicht. Kortom: een kerstbeleving van topkwaliteit. En elk jaar opnieuw droom ik stiekem over die wens uit mijn kinderjaren: op kerstavond de gordijnen sluiten na een laatste blik op het donkere dakterras. Om ze op kerstochtend te openen en een witte wonderwereld te zien. Vandaag kwam mijn droom uit. En mede daardoor zit ik nu blij, vrolijk en gelukkig naast manlief te genieten van een kerst-caramel macchiato. (Alvast) fijne dagen!