Tranen

Rare dag. Een voor een worden we opgeroepen. En een voor een komen we terug. Een aantal in tranen. Sommigen omdat de boodschap niet goed is. Vier collega’s van twintig is ‘best veel’. Anderen omdat ze juist wel goed nieuws kregen. Zoals ik. Het kaarsje en de vele, vele blijde gedachtes die vrienden en familie toestuurden, hebben geholpen. In de nieuwe organisatie word ik communicatiemedewerker. Na vier jaar weer terug op de plek van mijn dromen, zonder ondersteunende activiteiten, hoe plezierig en vertrouwd soms ook. Ik ben er heel blij om en heb er zin in. Maar mijn hart doet pijn voor mijn collega’s. Een nare tijd staat voor de deur. En al weten ze zich gesteund door ons, dat maakt vandaag niet gemakkelijker. Met een dubbel gevoel stap ik in de trein. Adem diep de frisse lucht in. Het worden nog een paar hele vervelende weken. Vol afscheidsmomenten en bijbehorende gevoelens. Maar het komt goed, hoe dan ook!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s