Uitgang

Mijn oma zei het vroeger al: ‘Prijs de dag niet voor het avond is!’ We hadden beter moeten weten toen we gisterenavond op de bank constateerden dat het allemaal toch eigenlijk best meeviel. De kinderen waren pas om 8 uur wakker. Hadden goed gegeten. En waren over het algemeen vrolijk en opgewekt. Ik had zelfs een paar bladzijdes kunnen lezen tussendoor. Ach, die paar poepluiers, die ben je toch zo vergeten. Maar vanochtend was het appel om 7 uur. En net toen de jongste frisgewassen en voorzien van een schone luier in de box zat na te genieten van haar ontbijt, begon de oudste heel verdrietig te huilen. Ze had overgegeven, het hele bed zat onder. En toen die weer helemaal schoon was, u raadt het al, vond de jongste dat een verdraaid goed voorbeeld dat zeker gevolgd moest worden. En bleef het maar bij die ene keer. Nu is het 11 uur, de wasmachine kan de rest van de dag vooruit, de badkamer heeft straks een grote beurt nodig en ik loop monter op mijn tandvlees. Maar ben weer een leermoment wijzer: kinderen hebben niet alleen een voor- en een achteruitgang. Maar ook een boven- en een onderkant. Zegt het voort!