Poep

Er staat een hele grote bos bloemen voor de deur, met twee voetjes eronder. Erachter ontwaar ik nog net de bijbehorende ouders en zusje. Ze zijn er. In notime is het huis overgenomen en schalt kindergelach door de kamers. Als de ouders zachtjes verdwijnen, wordt er nog steeds druk gespeeld. Uiteindelijk vallen zij (en wij) moe in slaap. De volgende ochtend. Ik word wakker van vrolijk gebrabbel en vis een blij minimensje uit het ledikantje. Oef, waarschijnlijk blij dat ze ’t een en ander kwijt is! Weer eens iets heel anders op de nuchtere maag: een volle poepluier. Als ze schoon en fris in de box ligt en zusje met de Nijntje-lego speelt, duik ik snel onder de douche. Net voor het ontbijt zie ik echter dat de jongste een vreemde natte plek onder haar oksel heeft. Transpiratie, zo jong? Nader onderzoek leert dat de schone luier de vorige achterna kan: nooit geweten dat poep zo hoog kan komen uit een hermetisch afgesloten luier! Haar zus besluit ook van zich te laten horen. Of liever gezegd: ruiken. Gelukkig hebben de ouders genoeg luierdoekjes meegegeven. Maar in mijn haast vergeet ik een handdoek onder het meisje te leggen. Met poep aan de dekbedhoes als resultaat. Leermoment van vandaag: er zit veel, heel veel poep in twee kleine meisjes!