Hubke

‘Ha, lekker!’ Mijn moeder overhandigt me een zakje met vier Hubkes. Als sinds mijn kindertijd eten we rond Allerheiligen/ Allerzielen speciale krentenbroodjes: Hubkes. En ik ben er dol op. Als ik op kantoor mijn tanden erin wil zetten, vraagt een collega naar de achtergrond. ‘Euh, dat weet ik eigenlijk niet eens’, moet ik bekennen. Het zijn bolletjes waarop een kruisje is gekerfd. En de pastor van de Katholieke kerk heeft ze gewijd. Maar daar houdt mijn kennis van deze traditie eigenlijk wel op. Gelukkig biedt internet raad. Het blijkt een plaatselijk gebruik te zijn en is verbonden met de naamdag van de Heilige Hubertus. Het verhaal wil dat degene die een Hubke eet geen hondsdolheid kan krijgen. Met smaak eet ik de rest van het broodje op. Ik kan er weer een jaar tegen. En straks thuis krijgt Floppy het allerlaatste Hubke, voor de zekerheid.