Beroepsdeformatie

Je kent het wel. Zo’n verhaal waarvan je je niet meer herinnert waar het begon. Maar waarbij hilariteit de boventoon voert. Zo ook vandaag op kantoor. Iemand mopperde over een foutieve doorverwij-zing of zoiets. Hij had een telefoontje gekregen dat niet voor hem bestemd was: ‘Viavia heb ik begrepen dat ik bij u iets kon opvragen.’ Het betrof een ‘over de schutting -actie’ van een andere afdeling. Maar collega zat ermee. En ook de klant was not amused. ‘Volgende keer geef ik hen het nummer van de Efteling. En dan zeg ik wel dat ze naar H.B. Gijs moeten vragen!’ Wij schoten in de lach. En tja, als je dan op de marketingafdeling werkt. In notime hadden we een Voice Response-proces op touw gezet. ‘Goedendag, fijn dat u ons belt. Wilt u R. Kapje spreken? Toets dan een 1!’ De voorbeelden vlogen over tafel: L. Jan, G.B. Wolf, K. Duimpje, F. Akir en E. Strekje. We wisten van geen ophouden. Iemand kon nog net ‘Wat dacht je van de familie Geitjes?’ uitbrengen. Gelukkig greep onze leidinggevende toen in, want we hadden inmiddels buikpijn van het lachen. Ik weet het, je had erbij moeten zijn. Maar wij moesten onze lachtranen met tissues wegvegen, voordat we weer enigszins aanspreekbaar waren.