Der Alte

Of het nu de berglucht is. Of het weer. De rust. Het gezelschap. De zorgeloosheid. Of een combinatie van dit alles. Maar het is hier net als altijd fantastisch. We bruisen van de energie en genieten met volle teugen. Ook Floppy dartelt in zijn beleving nog een aardig rondje mee. Hij huppelt over de drempel en scharrelt in het gras bij de vijver. En sinds ze weten dat hij heel ruim 17 jaar is, zijn heel veel van onze bejaarde medegasten dol op hem. Want als je jezelf met hem vergelijkt, ben je eigenlijk helemaal nog niet zo oud. Dan tel je echt nog mee. Dus loopt de een net even wat kwieker. En de ander zit wat rechter. Floppy trekt zich er niets van aan en loopt gewoon door. Al verdenk ik hem ervan dat ook hij zijn buik een beetje inhoudt. En dan hebben we Sidney nog. We zijn vanmiddag van het bergstation terug naar beneden gelopen. Een wandeling van een uurtje, waarin je 600 meter zakt. Wij waren blij toen we op het terras aankwamen. Even zitten! En Sidney? Sidney vroeg wat voor leuks we zometeen gingen doen. Hopelijk een beetje actief. Ze had nog steeds energie voor 10 honden. Wat zeg ik, voor 100 honden. Ach ja, Sidney. Ik ben heel benieuwd hoe haar ouwe dag er ooit uit ziet! Maar voorlopig ziet het er daar nog heel lang niet naar uit.

Advertenties