Flabbergasted

Dit bericht is niet, ik herhaal niet bestemd voor lezers die André heten. Die worden vriendelijk doch dringend verzocht om iets anders te gaan doen. Voor degenen die nu nog online zijn: ik ben normaalgesproken prettig in de omgang. Echt waar. Heb inderdaad soms een scherpe tong, maar meestal toch uit een goed hart. Er zijn heel veel mensen in mijn omgeving die me écht aardig vinden. En niet ‘ondanks alles!’ Dit is belangrijke informatie om het volgende te begrijpen.

Vanuit mijn functie zorg ik voor een warm welkom van nieuwe collega’s. Ze krijgen een toegangspas en een postvak. Er wordt een laptop aangevraagd (wij hebben geen vaste werkplek) en een telefoon. En ze krijgen een informatieboekje over hun nieuwe afdeling. Natuurlijk is er een vaste volgorde in het aanvragen van de techniek. Om een laptop te ontvangen, heeft de nieuwe medewerker een account nodig om aansluiting te krijgen op het netwerk. Pas als dat is gebeurd, kun je de vervolgacties opzetten. Gisterenmiddag kreeg ik het bericht dat de aanvraag was afgewikkeld. Ik controleerde het gelijk in het adressenbestand en ja hoor, de betreffende naam stond tussen de andere collega’s. Maar toen ik namens hem het volgende verzoek wilde uitzetten, kreeg ik een foutmelding. Ik belde de Helpdesk en ze stelden me gelijk gerust. Ze werken soms zo snel, dat het bericht was verzonden vóór de synchronisatie. Ik moest het morgen nog maar eens proberen. Vanochtend ondernam ik een nieuwe poging. Helaas met hetzelfde resultaat. Ik belde weer naar de Helpldesk. Na enig zoekwerk moesten ook zij constateren dat er iets niet helemaal goed was gegaan. Er werd een melding van gemaakt en ze gingen ermee aan de slag. Vanmiddag werd er gebeld. Iemand van de Helpdesk. Of ik tevreden was over de uitvoer van de aanvraag. Verbaasd antwoordde ik dat deze nog niet helemaal was afgerond. Dat de naam van betrokkene wel in het adressenbestand stond, maar niet in het systeem. Hij reageerde dat dit niet zijn werk was. Dat hij er ook geen zicht op had. Hij hoefde alleen maar te vragen of ik tevreden was. Dus was ik tevreden? En zo nee, waarom niet? We hebben de discussie nog tweemaal herhaald. En toen gezamenlijk besloten dat het geen zin had. Ik was niet tevreden, maar daar kon hij niets aan doen. Ik heb hem een fijne werkdag gewenst en het gesprek beëindigd. Kom ik nou van Venus? Of komen IT-ers nou van de binnenlanden van Mars? Ik begrijp nu de kreet ‘flabbergasted’!