Honden en bovenhuizen

Ik woon al heel lang op hetzelfde adres: een bovenwoning in een winkelstraat richting het centrum. Eigenlijk al bijna mijn hele leven. De winkel van mijn ouders is hier namelijk gevestigd. Toen mijn broertje werd geboren, verhuisden we naar de overkant. Vervolgens hebben we een jaar of tien in de wijk hiernaast gewoond. En zodra de twee appartementen boven de winkel vrij kwamen, trokken mijn broer en ik erin. Omdat het toch in het begin wel een beetje helemaal alleen in mijn eentje was, kwam Floppy bij mij wonen. Op zich is het niet handig om een hond in een bovenwoning te hebben. Hij moet een paar keer per dag de trap op en af en dat is niet goed voor zijn gewrichten. Maar ach, je denkt er niet bij na en hij weet niet beter. En aangezien hij na ruim 17 jaar nog steeds (met een klein beetje hulp) de trap bedwingt, laten we het maar zo. Vandaag is Sidney op bezoek. Zij vindt het hier ook gezellig. Op straat is altijd wat te beleven en ze kijkt graag naar buiten. Terwijl ik achter mijn werk-pc zit, komt er een draaiorgel voorbij. Sidney hoort de muziek ook en neemt een aanloop op de bank, met bal en al. Zodra ze het orgel ziet, begint ze enthousiast te blaffen. Het raam staat open. Dus de draaiorgeldraaier krijgt geen muntje in zijn bakje, maar een bal in zijn nek. ’t Is me nu helemaal duidelijk. Een hond hoort niet op een bovenhuis. Deze hond in elk geval niet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s