Schoenen

Feit: een vrouw houdt van schoenen. Ze heeft zeker veertig paar in haar bezit en dan nog een stuk of wat op het verlanglijstje. Feit: ik ben een vrouw. Maar ik heb dus helemaal niets met de bekleding van mijn onderdanen. Als ik een blik in mijn kast werp, zie ik daar maximaal twintig paar staan. Dat is dan zowel de zomer- als wintercollectie. En inclusief een paar rubberen laarzen voor een wandeling in het bos met de honden na een regenbui. Gisteren had ik een paar hele leuke schoenen aan. Felgekleurd met hele lange witte veters als bevestiging rondom mijn enkels. Eigenlijk niet geschikt voor kantoor, want daar hoor je naar mijn mening geen blote tenen te tonen. Maar omdat het erg warm zou worden, ging ik overstag. Hoewel ik bewust bijna de hele dag achter mijn bureau bleef zitten, kreeg ik erg veel complimenten. En menig mond viel open toen ik vertelde dat ze van de Schoenenreus kwamen en ik ze voor 5 euro had gekocht. Ik heb nu eenmaal niets met schoenen. Zeker niet met exemplaren van 250 euro per schoen of meer! Zojuist belde mijn moeder. Vanmiddag gaan we indoor skydiven. Net als manlief en ik een paar weken geleden wil zij het nu ook proberen. Wat de kleur van de skydive overall was? Want dan kon ze haar schoenen daaraan matchen. Een ding is zeker: ik ben op dat gebied dus zeker weten niet erfelijk belast!