Missing

Ooit hebben mijn moeder en ik een vijfdaagse treinreis door Schotland gemaakt. Niet zomaar in de doorsnee coupe, maar met een heuse VIP-trein. Achteraf gezien moeten we volslagen niet toerekeningsvatbaar zijn geweest wat de kosten betreft. Maar we genieten nog steeds volop van de herinneringen. Tijdens die reis maakten we kennis met een grote Amerikaan die tussen twee zakelijke besprekingen door even niets te doen had. Een aardige man met een enorme levenswijsheid. We hielden contact en waar mogelijk troffen we elkaar als hij weer in de buurt was. Hij hoorde toevallig als een van de eersten dat ik zo verliefd was geworden op manlief. En op onze trouwdag was hij samen met zijn vrouw onze gast. De emails blijven soms maanden uit. En dan ineens flitsen de berichten over en weer alsof we een paar kilometer van elkaar af wonen. Zoals tijdens de storm Ike, die hun woonplaats keihard raakte. Toen Floppy ernstig ziek was. En zijn moeder tenauwernood uit haar brandende huis werd gered. Maar nu is het ineens zomaar stil. Het laatste contact is van april. Op mijn berichtje in mei heeft hij niet gereageerd. En ook de geboorte van Caitlynn is niet met gejubel door hen begroet. Vreemd. Ik heb al een email aan zijn zakelijke adres gestuurd. En een berichtje via Facebook verzonden. Maar het blijft stil. Ik vind het maar niks. Zou een man van 5 feet 6 op een pak melk passen?