Leeftijdgebonden

Ze lopen langs het hek en kijken terloops naar de werkzaamheden. Stoere mannen met oranje hesjes en gele helmen zijn hard aan het werk. Nog even, dan breekt de bouwvak aan en er moet nog veel gebeuren. Een man met bakkebaarden, stevige bovenarmen en een goed onderhouden bierbuik ziet hen lopen. Hij attendeert zijn collega’s op de twee blonde dames. Nog geen tel later is er een fluitconcert van jewelste te horen. Haar vriendin gooit een beetje nuffig haar neus omhoog en loopt stevig door. Maar zij kijkt even om, laat haar haar nadrukkelijk dansen en glimlacht over haar schouder. Het oorverdovende fluitconcert sterft langzaam weg als ze de hoek omslaan. ‘Waarom deed je dat nou?’, vraagt haar vriendin verbaast. ‘Ze fluiten naar iedereen!’ Ze glimlacht wijs en zoekt in haar handtas naar een pakje kauwgum. ‘Dat weet ik wel. Maar ik ben nu eind dertig. Zolang ze nog steeds naar mij fluiten, beschouw ik dat dus als een compliment!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s