Zwaaien

‘Fijn weekeinde’, msn-de een collega vrijdag, ‘In gedachten zwaai ik naar je!’ Ik zwaai natuurlijk terug. Mijn oma zei altijd al: ‘Wie goed doet, goed ontmoet’. En hoe waar dat is, dat merk je als je naar iemand zwaait. Het werkt zelfs met weergoden. Ik heb uitbundig naar hen gezwaaid de afgelopen week in de hoop dat ze vandaag een mooie dag zouden geven. Als ik wakker word, zie ik dat het heeft geholpen. Om 10 uur haken we de Flopmobiel achter de fiets, met een tocht van 50 km op de planning. ‘Wat wonen we toch in een prachtig gebied’, denk ik als we langs weilanden en door bossen fietsen. Ik zwaai naar een boer, die tegen zijn pet tikt. Als we op het viaduct over een snelweg rijden, blijf ik in het midden staan om te zwaaien. Een auto met caravan knippert met zijn lichten. Rond lunchtijd stoppen we bij een eetcafeetje en genieten van een zalige lunch. We zwaaien als we weer vertrekken: ‘Nog een fijne zondag!’ Verder gaat het weer. Langs het spoor zwaai ik naar een trein, die prompt toetert. Manlief dacht altijd dat ze waarschuwden voor gevaar, maar het blijkt gewoon een groet naar een mooie zwaaiende vrouw! Ik begin de kilometers nu toch wel te voelen. En dit is eigenlijk pas de training voor de tocht naar schoonmama, die vlakbij Middelburg woont! Als we om 15 uur weer thuis zijn, voel ik mijn billen behoorlijk. En dan zijn we dus eigenlijk pas op de helft. Nog even wachten, schoonmama. We zijn aan het trainen. Maar het duurt ietsje langer dan gedacht! In de tussentijd zwaai ik vast naar je!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s