Ineens weet je het

Nog een paar minuten, dan loopt de trein het station binnen. Ik heb mijn plaatsje bij het raam verlaten en loop richting de uitgang. Bij de deur staat een conducteur. Ik lach naar hem, ik heb een geldig vervoersbewijs en het is een leuke man om te zien. Achter me schuifelt een oudere dame met een grote tas. Ze houdt zich vast aan de deurstijl. Als ze de conducteur in de gaten krijgt, lacht ook zij naar hem. ‘Meneer’, vraagt ze, ‘Als we zometeen aankomen, mag ik u dan om een gunst vragen. Ik ben wat moeilijk ter been en het trapje is zo hoog. Wilt u me helpen bij het uitstappen?’ De conducteur stelt haar gerust en vraagt of ze over de drempel gedragen wil worden of volstaat met een arm. Een paar minuutjes later helpt hij haar teder en zorgzaam de trein uit. Ineens weet je het. Zij wist het. En ik weet het voor de volgende keer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s