Familietrekje

Johannet zei het al: ‘Wacht maar af, je zult nog iets van jezelf terugvinden in Caitlynn!’ Maar tot nu toe zag ik alleen familietrekjes van mijn vader en mijn broer. Niet van mijn schoonzusje. Niet van de ouders van mijn schoonzusje of haar broer. Niet van mijn moeder. En ook niets van mezelf. Nu maakt het me op zich niet zoveel uit, hoor. Het is een prachtig poppedeintje, helemaal zichzelf. Ik fiets er bijna elke dag even naartoe om te kijken of ze al is gegroeid. Tegen de tijd dat ze haar brommerexamen heeft, zal het wel minderen, denk ik. En anders gooien de ouders me vanzelf wel een keer buiten. Vanmiddag had ik haar in mijn armen en praatte wat tegen haar. Ze lag me met grote ogen aan te kijken. Toen streelde ik heel zachtjes tussen haar mini-wenkbrauwtjes. Haar ogen vielen gelijk dicht! Verbaasd keek ik op. Dat doe ik ook!! Als manlief me ’s avonds welterusten zegt en de gestresste frons tussen mijn wenkbrauwen weg streelt, val ik prompt in slaap. Gespannen wachtte ik tot haar ogen weer open gingen. En herhaalde de actie. Weer sloot ze gelijk haar ogen. Verheugd fietste ik even later naar huis. Ze lijkt toch op mij. Een klein beetje. Nu alleen nog ‘tante’ leren zeggen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s