Hokjesgeest

Een à tweemaal per jaar gaan mijn vriendin en ik shoppen. We beginnen met een lunch, en spreken de lijstje en planning door. Daarna lopen we van winkel naar winkel. Af en toe wordt er in rekken gesnuffeld en een keuze gemaakt. Als ik uit het pashokje komt, kijkt mijn vriendin even bedenkelijk. ‘Het is wel weer een ruit, maar de kleur staat prima!’ Niet begrijpend kijk ik haar aan: hoezo ‘weer’?! We rekenen af en duiken een brasserie in: hoog tijd voor thee! Tegen sluitingstijd nemen we afscheid. Het was weer gezellig. En de achterbank staat vol tasjes! Op de terugweg rijd ik nog snel even langs Caitlynn. Mijn schoonzusje duikt gelijk in het resultaat van een middag winkelen. ‘Leuk, die ruitjesblouse. Je hebt wel vaker zoiets aan, maar het staat je goed! Eenmaal thuis show ik mijn nieuwe aanwinsten aan manlief. Hij knipoogt en zegt: ‘Ik vind je mooi met al die ruitjes! Diep in gedachten hang ik even later de truitjes en blouses in mijn kledingkast. Ik ben me van niks bewust. Maar blijkbaar is mijn hokjesgeest verder ontwikkeld dan ik dacht!

Advertenties