Het laatste woord

We nemen plaats voor de laatste sessie Nazorg van het revalidatieprogramma. Manlief mag de komende acht weken blijven sporten onder toezicht. Maar voor mij zit het er na vandaag op. De diëtiste komt de zaal binnen, een leuke vlotte meid die gelijk allerlei brochures uitdeelt. Ze waarschuwt dat we weinig tijd hebben en dat ze heel veel te vertellen heeft. En steekt van wal. De dame die naast me zit, moppert regelmatig dat het te snel gaat. Dat ze het niet goed kan zien. Het is me een raadsel waarom mensen altijd achterin de zaal gaan zitten klagen dat ze het niet goed kunnen zien. Zoals gewoonlijk stelt ze op een bepaald moment een ingewikkelde vraag die nadrukkelijk haarzelf aangaat. De diëtiste luistert geduldig, maar verzoekt haar dan om een persoonlijke afspraak te maken. Het antwoord is niet interessant voor de rest van de groep en houdt de bijeenkomst teveel op. Mijn buurvrouw snuift beledigd en vouwt haar armen over elkaar. Ik glimlach even naar haar. Een tijdje terug vertelde haar man dat het echt geen onaardige vrouw is. Maar dat ze zichzelf graag hoort praten. De diëtiste vervolgt haar verhaal. En na anderhalf uur zijn we inderdaad heel veel informatie wijzer. Sommige dingen ga ik zeker in praktijk brengen om nog gezonder te kunnen leven. Als ik opsta en mijn jas pak, mompelt mijn buurvrouw: ‘Voor een diëtiste heeft ze anders behoorlijk stevige heupen!’ Waarmee ze het laatste woord heeft. Zoals altijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s