Neighbours

‘Het ga je goed!’ Met een zwaai en een stevige handdruk nam Buurman afscheid van manlief. Hij is een paar uur eerder dan hem opgenomen. Heeft een pacemaker gekregen. En vertrekt nu met z’n kleinzoon naar huis. Hij kan er weer vijf tot acht jaar tegen. Toch grappig om te horen op je 92ste. Manlief zucht en zegt: ‘Wat zal ik lekker slapen vannacht! Begon bijna te wennen aan zijn knetterende scheten! Wist je dat hij zowel het Wilhelmus als het volkslied van Macedonie afgelopen woensdag bij de voetbal ritmisch begeleidde?!’ We lachen allebei. Als we terug naar zijn kamer wandelen, grijp ik zijn hand. Ik ben blij dat het goed met hem gaat. Hoewel hij zich verveelt en er natuurlijk onzekerheid is over wat ze maandag bij de katheterisatie zullen vinden, maken we er maar het beste van. Als we de deur openen, schalt een opgewekt ‘goedemiddag!’ Een boom van een man steekt zijn hand uit: ‘Ik ben je nieuwe buurman. Ik lag hier verderop met drie dames op een kamer. Maar die kennen mijn verhalen zo langzamerhand wel. Dus ik dacht: op naar de volgende. Ik hoop dat je van praten houdt. Want ik vind niets zo gezellig als een goed gesprek. En aangezien we hier toch maar liggen te liggen ….’ En zo gaat het nog even door. Manlief rolt met zijn ogen en schiet dan in de lach. Hij ziet er de humor wel van in. En wat zal het straks heerlijk zijn om weer thuis te zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s