Katheterisatie

(’t Blijft een lastig woord). Weer een dag van moeizame, soms tegenstrijdige communicatie en tests achter de rug. Het bloed is nu prima. De definitieve diagnose hing af van de fietstest. De eigenaar van de nieuwe Batavus die in het najaar in de winkel moet komen (ongepast grapje) liet manlief rustig beginnen. En voerde langzaam het tempo op. Tot hij na een kwartiertje meldde, dat voor zover hij kon zien manlief het hart had van een 24-jarige sporter die nog nooit had gerookt! Los van de vraag wat er dan met zijn eigen hart was gebeurd (tot afgelopen maandag een verstokte roker), durfden we een beetje te vertrouwen op een voorspoedig eind van het ziekenhuisverblijf. Maar helaas, de cardioloog dacht er anders over. Zijn conditie is goed. We zitten niet in fase rood. Maar de detailinformatie liet duidelijk zien dat zijn hart nog steeds te weinig zuurstof krijgt. En dus staat hij nu op de lijst voor een katheterisatie. Met een klein beetje geluk morgen. Anders pas maandag of dinsdag. Ze willen namelijk toch graag weten waar het door komt. En daar zijn we dan stiekem eigenlijk toch wel blij mee. Wordt wederom vervolgd.