Ouderschap

Sinds mijn broer vertelde dat hij medio dit jaar papa wordt, ben ik zeer geinteresseerd in alles wat met babies te maken heeft. Manlief en ik hebben bewust gekozen voor een kinderloos leven. Maar tante worden is wel heel leuk. Dus blader ik door catalogussen met kinderkamers, kinderkleding en kinderspeelgoed. Ik schakel in op programma’s met opvoedkundige tips. En kijk ineens heel anders naar de babyfluisteraar. Als ik op onze bedrijfsmarktplaats een koloniale mahoniekleurige houten kinderstoel zie staan, aarzel ik geen moment. Een paar mailtjes later ben ik de gelukkige eigenaar in spe. Enthousiast sms ik mijn broer: ‘We hebben een kinderstoel voor Peanut gekocht’! Waarop broer net zo opgewekt terug-sms’t: ‘Maar het duurt nog wel even voor hij kan zitten, hoor!’ Beduusd lees ik zijn berichtje. O ja. Als het in juni wordt geboren, duurt het toch zeker een half jaar voordat de stoel wordt getest. Dat is jammer! Als ik het verhaal tijdens de verjaardag van Bart z’n nichtje tegen mijn zwager vertel, heeft hij de oplossing. We mogen zijn tweejarige dochtertje met alle plezier een uurtje huren voor een proefzit. Waarop hij eraan toevoegt, dat meerdere uren goedkoper is. Ik kijk manlief aan. Het was een juist besluit. Want bij sommige (aanstaande) ouders schieten er blijkbaar als bijwerking gelijk een paar steekjes los.