Een goed begin

Het is oudejaarsmiddag. Een piepje kondigt email aan. Mijn verzoek om een nieuwe locker toe te wijzen wordt bevestigd. We krijgen namelijk per 1 januari een ‘nieuwe’ collega. Ze werkt al bij ons bedrijf, maar op een andere afdeling. Niet handig om telkens daar je spullen op te moeten halen. Dus heb ik een verhuisverzoek ingediend. De tekst van het bericht is wat formeel opgesteld: ‘Betrokkene heeft nu locker blablabla en krijgt op de hierboven genoemde datum locker blablabla’. Ik wil net afsluiten als mijn oog op een van de laatste zinnen valt: ‘Op 2 januari om 8 uur dient betrokkene zelf de inhoud van de huidige locker te hebben verwijderd. Alles wat op genoemde datum en tijdstip nog in de locker aanwezig is, wordt als niet langer nodig beschouwd en vernietigd.’ Het is 31 december! Half 4!! Betrokkene geniet van een paar welverdiende verlofdagen. En kan dus haar locker niet ontruimen. Ik pak gelijk de telefoon, maar krijg geen gehoor bij de verhuisafdeling. Stuur snel een email met de vraag om een andere datum. Het blijft stil. Verhip! Vandaag. Ik zet om kwart voor 8 mijn pc aan en wil een sprint naar de bewuste locker trekken om me eraan vast te ketenen. Dan hoor ik een piepje: ‘you’ve got mail!’. Een collega wenst me het allerbeste voor 2009. En bevestigt de nieuwe verhuisdatum. Of het een gelukkig nieuwjaar wordt, moeten we nog even afwachten. Maar het begin is er!