Een kerstmysterie

‘Een mooi 2009! Don, Tessa, Johan, Kim en Dewi’ Je kent het vast wel. Zo af en toe krijg je een kerstkaart, gericht aan jou, waarvan de afzender je helemaal niets zegt. En ook van de poststempel word ik niet veel wijzer. Ergens in het zuiden van Nederland vindt een Don, of een Tessa, mij de moeite van een kaartje waard. Dat is plezierig. Maar ik ken geen Don. Of een Tessa. Ik geef de kaart aan manlief, hoewel hij niet op de envelop wordt vermeld. Ook hij schudt zijn hoofd: ‘Nooit van gehoord.’ Ik hang de kaart toch maar bij de anderen. En kijk er af en toe nog eens naar. ’t blijft Vreemd. Op kantoor is het rustig. Er is een groepje collega’s aanwezig, maar de meeste projecten staan even op pauze. Een mooi moment om eindelijk al die losse eindjes eens een keertje vast te knopen. En het Outlook-archief eens op te schonen. Dan valt mijn oog op een berichtje van eind vorig jaar. Een zakelijke relatie van een evenement een paar jaar geleden. Ik kon het goed met hem vinden. En zo af en toe stuurt hij me een groet. Je raadt het al: Don! Blijkbaar heeft hij het digitale verkeer afgewisseld met een traditionele kerstkaart. Dit kerstmysterie is gelukkig opgelost. Ik ben benieuwd wat 2009 ons gaat brengen!