Pompompompom

Mijn moeder heeft een feestje. Terwijl ze zich opmaakt, hoort ze ineens zachtjes ‘pompompompom’. Ze kijkt op de gang, maar ziet alleen Sidney in haar mandje liggen, die zachtjes naar haar kwispelt. Terwijl ze haar haar opsteekt, klinkt ‘Met kerst zit ik alleen’. Weer opent ze de deur. Sidney kijkt haar aan. Heeft de buurvrouw misschien de radio wat hard staan? Bij de derde keer ‘It’s gonna be a cold, cold christmas without you’, rukt ze de deur open. En ziet Sidney nog net wegduiken in de garderobe. Sidney wil niet alleen zijn. Het is bijna kerstmis. Ook voor hondjes. Mijn moeder aarzelt even en belt mij dan: ‘Kan Sidney vanavond bij jou zijn?’ Natuurlijk kan dat. Ik haal haar op en samen openen we de voordeur. Dan hoor ik ‘pompompompom’. We kijken elkaar aan. Sidney schudt haar kop: ‘Ik ben het niet’. Het blijkt manlief te zijn. Hij is in kerstsfeer en zingt zachtjes de kerstliedjes mee. Jingle bells all the way!