Money money money

Ze had zich er helemaal op ingesteld: meedoen met een spelletje, een waanzinnig geldbedrag winnen en dan eindelijk die felbegeerde auto kopen. Een slee met een open dak natuurlijk. En witleren bekleding. Een notehouten dashboard. Bij haar thuis om de hoek stond er eentje, precies zoals ze bedoelde. Maar ja, die was niet van haar, al deed ze in het voorbijlopen soms alsof. Het programma was voorbij voor ze er erg in had. De vragen waren best pittig. Eigenlijk veel moeilijker dan ze had gedacht. Maar goed, ze had wel plezier gehad. Die auto kon ze op haar welgevormde buik schrijven. Maar het was niet helemaal voor niets geweest. De organisatie tracteerde hoe dan ook op champagne voor haar en haar vriendinnen. Thuis zou ze wel eens goed nadenken wat ze met al dat geld wilde gaan doen. En terwijl ze naar de parkeerautomaat liep, riep ze over haar schouder: ‘Heeft een van jullie kleingeld? Mijn chipknip is leeg!’