Tegenstrijdig

En als je dan toevallig in de buurt van de kermis werkt, dan heb je natuurlijk geen keuze. Dan ga je een keer met collega’s vijf halfgare poffertjes met heel veel poedersuiker voor 7,50 euro eten. Je geniet van een paar rondjes in het reuzenrad, waarbij je enthousiast naar de achtergebleven collega’s zwaait. Die jou niet zien omdat ze over een zakelijke kwestie staan te discussiëren. Je laat je verleiden om toch in de zweefmolen te gaan en kijkt vervolgens duizelig en een klein beetje misselijk van 60 meter hoogte op de stad neer. Maar je houdt je groot en schreeuwt niet in het oor van je collega dat je eruit wilt! Je kijkt met grote ogen naar het kermispubliek en kunt niet anders dan constateren dat Nederland inderdaad lijdt aan overgewicht. Terwijl je zelf een ijsje met twee bolletjes citroen- en toffeeijs naar binnen smikkelt. Je leert schieten van een professional en bent even later de gelukkige eigenaar van een (bijna) zelfgeschoten kermisbeertje. Kermis. ’t Blijft iets tegenstrijdigs hebben. Maar ik heb genoten!