Met z’n tweeën

Het kippenvel staat op haar armen als ze er alleen al aan terugdenkt. Laat staan als ze het hardop zegt. Maar ze doet het toch. Vanochtend zat er ineens eentje in haar slaapkamer. Met heel, heel veel moed heeft ze zich ervan ontdaan. En daar is ze nog steeds diep van onder de indruk. Ze vertelt het tegen onze leidinggevende, die net zo hard meegriezelt. Een collega, man, loopt voorbij. Hij vangt een deel van het gesprek op. ‘Zo’n grote zwarte met van die dikke poten?’ Ze knikt, nabibberend. ‘Dan moet je vanavond wel even goed om je heen kijken. Die zijn namelijk altijd met z’n tweeën!’ Tot zijn verbazing slaakt ze een gil. En slaat bleek van schrik een hand voor haar mond. Een zwakke poging om haar gerust te stellen: ‘Ze zijn niet gevaarlijk, hoor!’, faalt jammerlijk. Hij snapt er echt niets van. Ach, mannen. Waarschijnlijk zitten er geen spinnen op Mars. Of in elk geval niet van die grote zwarte met die dikke poten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s