Pasfoto

Het woon-werktreinen bevalt goed. Heel erg goed. Ik heb nog steeds een vakantiegevoel als ik een plekje zoek en mijn krantje pak. Waar ik meende me beter te kunnen ontspannen tijdens de door mij zo geliefde autorit naar huis, blijkt nu het tegendeel. De trein vertrekt elke tien minuten en doet er een kwartiertje over. Uitgerust en vrolijk kom ik thuis. Dus na een maand proeftreinen, vraag ik nu een jaarkaart aan. Er moet een pasfoto bij het aanvraagformulier worden gevoegd. En die heb ik natuurlijk niet. Dus ik pak de fiets en snel even naar het fotobusje bij het stadhuis. ‘Voor paspoort of rijbewijs?’, vraagt de fotograaf. ‘Geen van beide’, antwoord ik lachend (alvast ter voorbereiding). ‘Het is voor een NS-jaarkaart. Dus niks met zichtbare oren en strak gezicht en zo!’ Hij knikt, stelt in en het flitslicht verlicht een paar keer mijn stralende gezicht. ‘Zo’, zegt de fotograaf terwijl hij op het knopje ‘afdrukken’ drukt. ‘Eindelijk eens een foto zonder zwart balkje eronder!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s