I never promised you a rosegarden

Een paar jaar geleden kreeg ik een prachtige roos op stam van mijn moeder. Een prachtige plant, niet alleen qua vorm en kleur van de bloemen. Ik was vooral stapeldol op de geur. En hoewel ik niet een groene vinger aan mijn handen heb, vertroetelde ik de plant waar maar mogelijk. Het eerste jaar stond hij vol in bloei. En dat overtrof hij het daaropvolgende jaar met glans. Toen kwam die donkere dag. Overal waar je maar kon kijken zat luis. Vreemd, we wonen op de eerste etage. Maar desalniettemin: groene beestjes. Een vriend had de oplossing: azijn met een beetje afwasmiddel. Het hielp wonderbaarlijk. Dus toen ik afgelopen zondag wederom talloze groene vingertjes zag, greep ik fluks naar de flessen. Gisterenavond bekeek ik het resultaat. De luizen waren weg. De rozenknoppen ook. Net als het groene blad. Dat wordt een heel ander lapmiddeltje. Misschien volgende keer toch niet in de volle zon de strijd aangaan.