Hoge nood

Onze straat wordt rigoureus gereorganiseerd de komende maanden. Het wegdek wordt vernieuwd en er komen veiligere fietsstroken. Zodat je op het trottoir hopelijk niet meer zo vaak van je sokken wordt gereden. Daarnaast krijgt de riolering een opknapbeurt. We zijn over het hoe, wat en wanneer uitvoerig geïformeerd. Gisteren lag de definitieve aankondigingskaart in de brievenbus: ‘Vanaf nu geen gebruik meer maken van afvoer en toilet tot uiterlijk morgenavond.’ Het was even goed opletten. En best een beetje afzien. Want je mocht slechts met mate je persoonlijke afvalkanaal lozen. En beslist niet na het ontwaken onder de douche. Ik vond het dus niet zo heel erg dat ik vandaag op kantoor werd verwacht! Sterker nog, ik verheugde me bijna op het toiletbezoek. Helaas liep het allemaal anders. Thuiswerkende collega’s boden spontaan aan om pakken Tena Lady af te geven. En de woorden ‘thee’, ‘koffie’, ‘water’, ‘toilet’ en ‘klateren’ waren gedurende een paar uur taboe. Je beseft inderdaad pas wat je mist als het is verdwenen.