Supermarktsleur

Op zaterdag haal ik de meeste boodschappen voor de hele week in huis. ’s Ochtends tussen 8 en half 9. Dan is het nog niet druk in de winkel. En omdat ik doordeweeks vroeg op sta, voelt het toch een beetje als uitslapen. Ik haal dan ook gelijk het lijstje van mijn moeder op, dat gaat in een moeite door. Als ik haar briefje pak, ligt er een memo naast: ‘winkel in verband met grote verbouwing gesloten!’ Dat wist ik dus niet. Maar de communicatie is prima: ze verwijzen naar een paar supermarkten in de buurt. En je krijgt 10% korting ter compensatie. Ik rijd naar een van de aangegeven locaties. Deze winkel is een stuk groter. En de opzet is net even anders. Op mijn gemak loop ik langs de rekken. Normaal heb ik zo mijn vaste en snelle route, maar dit keer bekijk ik het assortiment met meer aandacht. Vind hier bijvoorbeeld wel de Beemster (kaas) die ze ‘bij ons’ niet hebben. Ik doe er dus ook wat langer over, maar ach, het is weekeinde. En het grappige is dat ik deze handeling straks, na de verbouwing, zal herhalen in de gebruikelijke supermarkt. Mijn weg weer zoeken naar de vertrouwde producten. Verbouwen. Ook een manier om uit de supermarktsleur te komen.