(Bijna) sweet sixteen

Dinsdag is Floppy jarig. Dan bereikt hij de gezegende leeftijd van 16 jaar. Voor een hond is dat hoogbejaard. En ondanks zijn regelmatige pogingen om wat extra aandacht te krijgen, gaat het eigenlijk uitstekend met hem. Niettemin: het blijft een hoge leeftijd. Ergens heb ik altijd gedacht dat hij 16 zou worden. Dat hield me op de been tijdens moeilijke momenten (hij gaat nog niet dood, hij wordt 16!). Nu is het dan bijna zover. Het zegt natuurlijk niets. Zelfs als mijn voorgevoel klopt, kan het nog steeds ’16, bijna 17 jaar’ worden. Want het is dus ook onze trouwdag. We gaan lekker samen een dagje weg. Op zijn 16e verjaardag! Hij mag naar ‘oma’ die al heeft beloofd dat ze samen met Sidney een klein feestje gaan bouwen.We blijven namelijk ook nog een nacht weg! Vandaar dat we hem voor alle zekerheid toch maar afkopen. We hebben niet een, maar gelijk twee nieuwe maanden voor hem besteld. Lekker stevige, met een opstaand randje. Omdat hij graag ergens tegenaan ligt. Met een heel dik kussen. Omdat zijn oude botjes dat prettig vinden. Manlief kwam vanmiddag naar me toe: ‘Mag Floppy zijn verjaardagscadeau al zien?’ De koerier stond aan de deur. En nu ligt de bijna birthday boy dus heerlijk in zijn nieuwe mand. Tevreden. Omdat hij nog niet jarig is. Nog drie nachtjes slapen.