Blij

Het is een van de dingen die manlief zo in mij adoreert (ok, waardeert). Een erfelijk belaste karaktereigenschap. Ik word blij van kleine dingetjes. De geur van het bos na een regenbui. Vers beddengoed. Een geintje tussen collega’s onderling. Een prachtige bos pioenrozen en violieren van mijn moeder, zomaar. Het vrijdag-gevoel. En datzelfde heb ik met de Oranje-actie van een grote supermarkt. Het vrolijke gezichtje van zo’n welpie geeft me een opgewekt gevoel. De Oranje-sfeer is al volop te merken. We hebben nog niet verloren. Dus alle kans om te winnen. De Oranje M&M’s liggen al in de kast. Herstel: manlief heeft ze gevonden. De Oranje M&M’s staan al op het boodschappenlijstje. Kortom, ik geniet van deze tijd. Toen ik Floppy ging ophalen bij mijn moeder, nam ik mijn eerste Oranje welpie mee naar binnen om het haar te laten zien. Sidney had de auto al gehoord en stond me op te wachten. Toen ze het Oranje beestje zag, werd ze gek. Ze sprong op en neer van blijdschap: ‘Wat is dat, wat heb je? Is het voor mij? Ja, natuurlijk is het voor mij! Ik vind ‘m leuk!!’ Ik kon welpie nog net tussen haar kaken vandaan grijpen. We hebben duidelijk nog iemand in de familie die blij wordt van kleine dingen.