Ik ga op reis en neem mee

Het ergste van op vakantie gaan blijft toch het tijdelijk afscheid nemen van Floppy. Ik heb er al dagen buikpijn van. Hij gaat naar een fantastisch logeeradres waar hij het heerlijk naar zijn zin zal hebben. En mijn buikpijn is over zodra wij vertrekken. Maar toch … Ook mijn moeder heeft het niet breed. Sidney gaat voor het eerst écht uit logeren. We spreken af om de honden samen naar beide logeeradressen te brengen. Dan kunnen we elkaar troosten. Als ik thuiskom, tref ik mijn moeder snikkend aan. Ik schrik: ziet ze zó erg tegen het afscheid op? Maar dan zie ik het dat het lachtranen zijn! Ze heeft twee koffertjes gekocht: één voor Sidney en één voor Floppy. Hun naam staat erop. Er zitten speelgoedjes, wat brokjes en iets lekkers voor de gastheer en -vrouw in. Ook ik schiet in de lach. Het komt wel goed! Al mompelt Floppy nog wel even zachtjes voor zich uit dat hij toch liever een stoer zwart koffertje had gehad!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s