Een vriend

Hoge werkdruk kan ik aan, geen probleem. Natuurlijk tot op zekere hoogte. Het gemoppper over de nauwelijks haalbare deadlines moet je daarbij maar even voor lief nemen. Maar ik pak het aan en los het op. Ik kan best naar een film kijken, waarin de dansende wolf uiteindelijk zonder reden wordt neergeschoten. Dat ik het absoluut niet eens ben met de tekstschrijvers op dat punt, dat moge duidelijk zijn. Maar ik dramatiseer het niet: ieder het zijne. Als de nieuwslezer waarschuwt voor schokkende beelden, hoef je geen rekening met mij te houden. Ik zorg zelf wel dat de bewuste passage me geen nachtmerries bezorgt. Gewoon door tijdig mijn hoofd af te wenden en mijn handen over mijn oren te leggen. Niks aan de hand. Met andere woorden: ik beschouw mezelf niet als een watje. Echt niet. Maar een vriend zien huilen kan ik niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s