Collegialiteit

Vandaag was zakelijk gezien weer een bijzonder drukke dag. Er stond er een groot aantal bijeenkomsten in mijn agenda gepland. Waaronder een paar lastige afspraken. Dus ik dacht: laat ik eens wat lekkers meenemen. Het praat toch net even iets gemakkelijker met de geur van versgebakken appeltaart in je neus. Dus gewapend met twee taarten toog ik vanochtend naar kantoor. De eerste taart verdween naar een groep collega’s, die een lastige klus voor mij zouden oplossen. Onder het mom van ‘voor wat, hoort wat’. Met volle mond welteverstaan! De tweede taart nam ik mee naar het eerste overleg. En zette daarmee zoals verwacht gelijk de sfeer op een positieve manier neer. Het restant verdween na afloop in een mum van tijd in de mond van een paar andere collega’s. Die ook al zo blij met mij(n bakkkunsten) waren. Zo zie je maar weer. Niet alleen de liefde van manlief gaat door de maag. Ook collegialiteit is nauw verbonden met zelfgebakken appeltaart.