Bloedfeestje

Heb net als heel veel anderen letterlijk een bloedhekel aan injectienaalden en bloed geven en zo. Maar vind eigenlijk ook dat ik me daar niet door moet laten weerhouden om ‘iets goeds’ te doen voor mijn medemens. Ik ben toch geen watje? Dus ben ik een paar jaar geleden bloeddonor geworden. Een vrouw mag drie keer per jaar bloed geven. En eerlijk is eerlijk: het is iedere keer weer een overwinning. Het went nooit echt dat ze een gigantische naald in je arm steken en je leeg laten lopen. Maar ik zet door en bijt op mijn tanden. En heb zelfs mijn schoonzusje enthousiast gekregen om zich ook op te geven. Gisteren hoorde ik dat ze mij voor de tiende keer mochten verwelkomen. En kreeg bijbehorend jubileumspeldje als dank. Namens degenen die mijn bloed echt nodig hadden. Ben stiekum dus toch best een beetje trots op mezelf!