Gefopt!

Vanaf het moment dat hij als jonge hond door een vrachtauto werd aangereden heeft Floppy al dezelfde dierenarts. En zijn vader moet wel een kater zijn geweest, want Floppy heeft al een aantal levens versleten. En is mede dankzij de dierenarts nog steeds onze gewaardeerde huisgenoot. Vandaar dat ik schrok toen hij me eind december belde met de mededeling dat hij een andere baan had. Na vijftien jaar moest Floppy wennen aan iemand anders. Gelukkig bleek hij naar een praktijk te verhuizen vlakbij mijn werk. En dus gingen we vandaag voor het eerst naar een nieuwe omgeving. Normaalgesproken begint Floppy al te bibberen zodra we de afrit oprijden. Maar dit keer was het een onbekende omgeving. Dus hij stapte opgewekt uit de auto. Een andere auto draaide het parkeerterrein op. De dierenarts. Toen hij uitstapte, kwispelde Floppy heel even met z’n staart: ‘Waar ken ik hem ook alweer van …?’ Een halve seconde later viel het kwartje. Woest maar bibberend volgde hij ons naar binnen. De dierenarts was bijzonder enthousiast over Floppy’s conditie. Het is een oud hondje, maar hij doet het nog prima! Toen hij ons gedag zei, leidde Floppy de weg naar buiten. Hij wist al waar de uitgang was. Maar hij heeft zich zelden zo gefopt gevoeld!