Mijn jaar

Vrijdag,3 januari. Ik voel me al een paar weken niet zo lekker. Ben in november een paar dagen ziek geweest, grieperig. Beetje opgeknapt, beetje afgeknapt. Besluit om mijn bed in te kruipen en na het weekeind naar de dokter te gaan. Blijkt Het Virus te zijn. Twee weken later ben ik eindelijk van de ellende af. Ik mag weer aan het werk. Helaas. Zondag 19 januari: ik wil Floppy uitlaten en val van de trap. Niks gebroken, maar alles doet pijn. Na een week bel ik de fysiotherapeut. Hij is wel wat gewend met mij. Maar moet mijn nek tweemaal kraken voordat alles weer op volgorde ligt. Gelukkig, dat hebben we gehad. Zaterdag 2 februari: als ik uit de douche kom en in de spiegel kijk, zie ik een grote bloeduitstorting onder mijn oog. Hoe kan dat nou? Keukenkastje? Manlief? Hoera voor make-up: een dikke laag schmink en je ziet er niets (nou ja, bijna niets) meer van. Langzaam, heel langzaam, verdwijnt de plek. Vanavond. Ik zit achter de Mac en zie ineens dat het half 7 is. De trein met manlief is in zicht. We wonen op tien minuten van het station. Met de auto! Ik spring overeind en grijp naar mijn sleutels. En kom hardhandig met mijn hoofd in aanraking met de gietijzeren kroonluchter boven tafel. Dit wordt mijn jaar, ik voel het! Au!