Vroege kerst

Op verzoek van Marjan een terugblik. Ik ben stapelgek op de kerst. Aangezien ik nog steeds heilig in Sint Nicolaas geloof, komt de boom er niet vóór 6 december in. Maar dan gaan ook gelijk de remmen los. Alle frutsels en fraaiheden komen uit doos en kast. Over elk plekje wordt nagedacht. Net zolang tot het perfect is. Het lastige is alleen, dat we niet zo heel vaak thuis zijn om van de sfeer en gezelligheid te genieten. We willen ook met moeder en schoonmama, met vrienden en familie de kersttijd doorbrengen. En het is zó voorbij. Natuurlijk: je maakt keuzes. Uit volle overtuiging. En toch … we vinden het zo prettig om samen bij de boom naar kerstliedjes te luisteren, kerstkransjes te eten, kerstcadeautjes uit te pakken. Toen kwam manlief ineens met het lumineuze idee om een paar weken éérder een paar dagen vrij te nemen. En onze eigen kerst te vieren. Van het een kwam het ander. En zo wenste mijn leidinggevende mij tot verbazing van collega’s medio december ‘fijne kerstdagen’. Zaten we ineens samen aan een heus kerstontbijt, terwijl buiten mensen zich in en uit winkels haastten. Wij liepen warm aangekleed hand in hand samen met Floppy door het bos, en tracteerden elkaar op donker bier en warme chocolademelk in een rustig restaurantje. Keken in kerstpyama (ok, ik dan) drie kerstfilms achter elkaar, terwijl de kaarsen brandden. We genoten!! Het voordeel: we hadden alle tijd en aandacht voor elkaar, in kerstsfeer. Het nadeel: het gaat net zo snel voorbij! Maar het is zeker voor herhaling vatbaar