Lachen is gezond

‘Stel je voor, je hebt een stevige nekhernia …’ Mijn collega kijkt op en schiet bij voorbaat al in de lach. ‘Nee’, zeg ik, ‘Dat is nou net niet de bedoeling. Even meedoen. Je hebt echt verschrikkelijk veel pijn.’ Ik leg haar uit dat mijn broer nu al een paar weken met een nekhernia thuis is. Hij heeft het echt niet gemakkelijk en dat is nog zachtjes gezegd. Hij moet vier weken met een nekband lopen in de hoop dat door het oprekken van de wervels de hernia terugschiet. Anders is een operatie onvermijdelijk. Inmiddels heb ik ook de aandacht van collega’s om ons heen. ‘Dus’, hervat ik, ‘stel je voor dat je echt even in een putje zit.’ Om me heen zie ik de meest trieste en pijnlijk vertrokken gezichten. ‘En hoe voel je je’, bouw ik de spanning verder op ‘als je dan deze door schoonmama gemaakte kaart krijgt?’ Iedereen schiet in de lach. Knapt zienderogen op. Roept raadgevingen die ook nog een positieve bijdrage kunnen leveren. Kortom, het gaat ineens een stuk beter met hen. Nu mijn broer nog.