Afscheid

We hadden een paar weken geleden al afscheid genomen van elkaar. Mijn collega’s van het vorige team en ik. Maar we wilden er toch ook nog op een beetje gezellige manier bij stilstaan. Dus gingen we samen koken. Een Italiaans buffet. Leuk om iedereen ook eens op die manier bezig te zien. En nog mooier om te merken, dat we ook daarin één team vormden: waar de een niet kon aardappelen schillen (of deed alsof), schoot de ander gelijk te hulp. En wat hebben we gelachen! Toen we eindelijk zaten om te gaan eten, vroeg mijn vorige leidinggevende om stilte. Ik was erin getuind! Iedereen had een persoonlijk cadeautje gekocht. En een kleine afscheidsspeech voorbereid. Ik kreeg het er warm van! Al die complimenten, die door sommigen zelfs duidelijk ontroerd werden geuit. Ik hield het maar nèt droog. Toen we aan het eind van de avond écht afscheid namen, was het weer flink slikken. Wat een fijn team! ’t Is oprecht jammer dat je niet álles kunt hebben in het leven.